In tegenstelling tot NLS 1, arriveerde NLS 2 wél op tijd in de Rijksweg in Maasmechelen (als je die straat volgt, kom je dus uit op het speellokaal van MSK-Dilsen). Maar goed dat we op dat moment niet wisten wat er gebeurde met onze eerste ploeg, of de concentratie van de spelers hier zou wel eens grondig verstoord kunnen geworden zijn. Het is natuurlijk een vervelend voorval, maar helaas volledig de schuld van onze eigen NLS’ers: het adres van het speellokaal in Dilsen staat zowel op deze site (zie zijbalk rechts) als op de site van de Liga correct vermeld. Het blijft dus de vraag hoe dit kon gebeuren en waar dat foute adres vandaan werd gehaald? Vervelend ook, want dankzij de 12-4 die daar zeker gehaald zou worden, kon NLS 1 tot op 5 puntjes naderen van Eisden. Een welgemeende godverdomme is hier zeker op zijn plaats! Maar los van de fout die NLS zelf gemaakt heeft, is het ook maar de vraag waar het spelplezier van de Dilsenaars is. Ze moeten zich geen illussies maken: eruit gaan ze toch. Ze hebben gewoon een avond minder kunnen spelen.
Maar goed, NLS 2 had eveneens katten te geselen, want Eisden 2 heeft een homogene sterke ploeg: Tony Hendrikx (2026) en Michel van Houdt (2061) op borden 1 en 2, aangevuld met Ronny Willen en Wim Maurissen (beiden 1960). De eerlijkheid gebiedt dus te zeggen dat de punten in theorie van de eerste twee borden zouden moeten komen, waar wij met Sander (2010, maar veel sterker bezig de laatste tijd) en Jan (2095) konden concurreren. Vinny en Barry leken een vogel voor de kat, zeker toen Vinny vooraf zijn tactiek aankondigde: “Mannen, ik heb geen zin om na te denken en wel om te zuipen!”
Het was echter Vinny die goed schaak toonde in de beginfase: hij haalde zijn Scandinaviër nog eens boven en daar waren wij niet rouwig om, aangezien Vince deze, zoals hij zelf ook aangaf na de partij, beter beheerst dan de hippo die hij onlangs uitprobeerde. Willen is een prima speler die dit jaar nog te sterk was voor Bèr, maar kreeg helemaal niets klaar en bood na een twee uur spelen zelfs zèlf remise aan. Iets wat Vinny aannam, ondanks perspectief op meer een goede beslissing.
Sander probeerde intussen iets te krijgen tegen Tony Hendrikx, maar miste een schuifje en toen de stelling potdicht zat, werd remise overeengekomen. Barry is goed aan het spelen, maar mist nog wat ervaring en openingskennis en verloor snel een pion en de partij tegen Maurissen.
Alles hing dus af van Jean, die dit jaar nog niet gewonnen had. “No guts, no glory” luidt het devies van een beruchte NLS’er en Jan vlamde er op zet 10 een pionoffer tegenaan. De sympathieke Van Houdt wist niet goed hoe de stelling in te schatten (net als uw dienaar overigens) en koos voor de veilige optie. Dameruil, maar Jan pikte gretig in op een te snel zetje en ging opnieuw voor de koningsaanval met de kleinere stukken. Geleidelijk aan werd Van Houdt overspeeld en met een leuke slotzet (zie stelling en zoek de winnende zet voor wit, een leuke stap 4-oefening) haalde Jan het punt binnen. 8-8, een prima uitslag. NLS 2 nadert overigens op NLS 1. Het verschil is nu amper 3 punten.
NLS 3 kreeg in Hasselt een sterke ploeg tegen en dat resulteerde in een 11-5 nederlaag. Enkel Martin, in goede doen, hield jeugdtalent Sander Hauglustaine op remise.