50ste Clubkampioenschap 11-12 Halfweg!

Op vrijdag 14 oktober was het weer verzamelen geblazen voor de start van een nieuw schaakseizoen.  En wat voor een !   Het  50ste seizoen van NLS !  Op vrijdag 7 december 1962 in caféAtlantic in de Lepelstraat te Lommel werden de eerste officiële zetten gespeeld van het eerste seizoen van onze club.  Dit jubileum zal op gepaste manier gevierd worden in de loop van  het jaar 2012.   Een van die feestelijke momenten zal ongetwijfeld het Belgisch Kampioenschap worden dat in Lommel zal plaatsvinden vanaf zaterdag 30 juni tot en met 8 juli.   Place to be :  CC De Adelberg !

Van ons 50ste seizoen zijn er op dit moment 6 ronden gespeeld.  Opnieuw, en dit voor het tweede seizoen op rij, speelt Roy Schoemans zijn partijen blind.  Vorig seizoen zat hij werkelijk geblindoekt voor het bord.  Dit seizoen sluit hij enkel devoot zijn ogen.  Dat hij na zes ronden nog steeds, weliswaar in gezelschap van Wessel, aan de kop van de rangschikking te vinden is, zegt veel over z’n talent.

In de eerste ronde vielen er al enkele verrassingen te noteren.  Bart Wouters snoepte een halfje weg bij Wessel van Kessel.  Knap gedaan, als je rekening houdt met de enorme progressie die Wessel in 2011 gerealiseerd heeft.  Ook de remise van Filip Minnoye tegen Joris Luykx mag er zijn.  In de tweede ronde moest Roy vrede nemen met remise tegen Barry Swevels, naast Wessel een ander jeugdig Lommels talent.  Barry bevestigde in ronde 3 door Jimmy Geboers te verslaan.  In ronde 4 won Roy van Jimmy.  Ruud Jansen won van Barry.  Kim Stessens, vanaf dit seizoen opnieuw op post na een drietal jaren onderbreking, won op z’n gekende manier van Aloïs Wuyts.   Martin Lagrain en Filip Minnoye deelden het punt.  In ronde vijf speelde Barry en Wessel de topmatch van de avond.   Wessel won.  Dat Wessel in form is bewees hij de volgende ronde door remise te houden tegen Roy.  Ook Kim bevestigde in een spectaculaire partij tegen Jimmy.  De remise was billijk.  Barry speelde ook gelijk tegen Albert Schenning.  Victor won tegen Joris die zijn start van dit seizoen een beetje gemist heeft.  Na Kim Stessens dook er nog een andere verloren schaker op.  Gust Steurs, oud speler en bestuurslid van NLS, komt na jaren Mechelen terug naar Lommel.   Hij kon onmiddellijk meespelen en toonde daarbij direct z’n klasse.  Rene Jacobs komt over van de jeugd en betaalt leergeld tegen al die ervaren schakers.  Volhouden Rene !

De stand na ronde 6.

  1. Roy schoemans             2261                 4/5
  2. Wessel Van Kessel         1707                 4/5
  3. Geboers Jimmy              1950                3,5/6
  4. Jansen Ruud                  2191                  3/3
  5. Swevels Barry                1689                  3/6
  6. Schenning Albert          2042                 2,5/3
  7. Janssens Eddy              1552                 2,5/5
  8. Stessens Kim                1550                 2,5/6
  9. Polat Yasin                   1587                 2/2
  10. Berckmans Victor         1578                 2/6 
  11. Wouters Bart                 1483                1,5/3
  12. Minnoye Filip                1279                1,5/6
  13. Lagrain Jan                    2092                 1/1
  14. Thijs Leon                     1722                 1/2
  15. Luykx Joris                    1668                1/5
  16. Wuyts Aloïs                   1642                1/2
  17. Lagrain Martin               1598                1/4
  18. Gust Steurs                    1700                1/1
  19. Jacobs Rene                   1250                 0/4
  20. Vincent Schepens          1767                 0/0

Op vrijdag 3 februari wordt de 7de ronde gespeeld.

OPGELET : VRIJDAG 10 FEBRUARI IS DE VOLKSMACHT GESLOTEN !!!!

Snelschaakkampioenschap Ronde 1 en 2

De eerste snelschaakronde van het nieuwe seizoen 11-12 speelden we op vrijdag 2 december.  De opkomst was eerder aan de matige kant.  Elf spelers speelden 11 ronden waarvan 1 bey.  Roy was in z’n normale doen dus won hij al z’n matchen. Ruud liet een puntje liggen en ook Jimmy speelde sterk met een 9 op 11.  Filip deed het eveneens schitterend want hij scoorde 6 op 11.  De wekelijkse training met Kim werpt z’n vruchten af. 

De uitslag :

  1. Roy          11/11
  2. Ruud        10/11
  3. Jimmy        9/11
  4. Wessel       7/11
  5. Filip           6/11
  6. Barry          6/11
  7. Eddy         4,5/11
  8. Kim            4/11
  9. Aloïs        3,5/11
  10. Joris          2,5/11
  11. Victor        2,5/11

De tweede snelschaakronde werd gespeeld op vrijdag 20 januari 2012.  Deze keer was er een vol huis.  Maar liefst 19 spelers kwamen opdagen.  Martin offerde zich op om uitslagen en stand bij te houden.    Roy was niet in z’n normale doen, dus won hij niet al z’n wedstrijden.  Een viertal wist daar van te profiteren en speelden Roy naar een gedeelde 5de plaats met Wessel.  Ruud, Albert, Jan en Barry scoorden sterk.  Daarachter een tiental spelers met ongeveer de helft van de punten.  Van deze groep was Yasin de sterkste. Hij eindigde vlak voor Jim die z’n beste dag niet kende.   Jacco kon hier en daar een puntje scoren en eindigde met een mooie 4,5 op 11.  Rene speelde goed maar verloor z’n tijd te vaak uit het oog.

De uitslag:

  1. Ruud       10/11
  2. Albert      9,5/11
  3. Jan           8,5/11
  4. Barry         8/11
  5. Wessel     7,5/11
  6. Roy          7,5/11
  7. Yasin       5,5/11
  8. Jimmy        5/11
  9. Kim            5/11
  10. Bart            5/11
  11. Joris           5/11
  12. Leon           5/11
  13. Eddy           4,5/11
  14. Jacco          4,5/11
  15. Filip            4,5/11
  16. Aloïs           2/11
  17. Victor          1/11
  18. Rene            1/11 

Op vrijdag 2 maart spelen we de 3de ronde.

Eisden 1-NLS 1 6-10

Enkele jaren geleden sloten we een vriendschapsverband met de club van Mortsel, waar Jan ‘T Sas ooit vriendelijke woorden schreef over onze Rudi. Het was iets in de aard van “Hij stinkt naar frietvet en heeft vettig haar.” We schreeuwden moord en brand, maar toen Rudi gisteravond met een frietzak en vettig haar de auto van Bert instapte, was de trend voor de avond gezet. Bovendien was Albert er terug bij, een noodzaak voor een gouwe ouwe avond schaken in Limburg.

Terwijl u hieronder kan lezen hoe NLS 2 zich opnieuw in de competitie knokte, keken we voor NLS 1 vooral naar die ene plaats hoger dan de huidige. Leopoldsburg had 5 punten voorsprong en moest naar Hasselt, terwijl wij naar het sterke Eisden mochten afzakken, voor een onvervalste topper: de tweedes in een rechtstreeks duel tegen elkaar. Het geluk van Leopoldsburg, die tegen Eisden 1 een forfait kregen, hadden wij niet: met Udo Hoffman, Marcel Frenken, Fabian Miesen en Wolfgang De Cauter stond er een stevige ploeg te wachten. Inlopen op Leopoldsburg in die omstandigheden was geen sinecure.

Maar zoals al gezegd: Rudi stonk naar frieten en had vettig haar, en Albert was terug. Alle ingrediënten om er toch iets van te maken. De eerste remise viel op bord 1, waar Roy Hoffmans opening traag, maar wel goed aanpakte. Ook al had de vriendelijke Duitser die stelling dit jaar blijkbaar al vijf keer op het bord gehad (en dan hebben we het over de eerste tien zetten, niet de eerste drie!), veel om blij van te worden had hij niet. Roy bood remise en Hoffman nam het aan.

Het spektakel van de avond kwam zonder twijfel van Jean. Fabian Miesen koos voor het Engels (1. c4) dus tastte onze ploegkapitein in zijn ongebreidelde arsenaal Roman’s Lab (ja, een van die afleveringen waar Roman Dzindziachvili al zijn stukken omstoot en stellingen bespreekt waarin hij twee zetten na elkaar doet voor zwart). Een weinig theoretische, maar eenvoudige opzet kwam op het bord en al vrij snel werd duidelijk dat Miesen niet zo goed begreep waar de stelling om draaide. Zijn plan om met de damepionnen te vliegen leek logisch, maar het ruilen van de witte loper en het plaatsen van de zwarte loper op a3 waren niet echt in de geest van de stelling. Rybka gaf een gelijke stelling aan, maar we zijn er rotsvast van overtuigd dat het simpelweg veel makkelijker was voor zwart om te spelen. Amper enkele zetten later zat het spel op de wagen: Jean vlamde naar Miesens koning en deed dat met een erg pittoresk dubbel paardoffer. Objectief bekeken was het offer niet voldoende voor winst. Het is zelfs opmerkelijk dat Rybka heel de partij rond de 0.00 schommelt (althans, als wit enkele enige verdedigingszetten vindt). In praktijk zitten er echter mensen achter het bord en de druk op de witte stelling was niet van de poes: een zet of twee later switcht onze engine al naar een -1. Toch had Miesen directe kansen op remise en in één variant kon hij me zelfs tot eeuwig schaak dwingen.

Jean investeerde nog een paard (het dubbel paardoffer was dus niet aangenomen, voor de duidelijkheid) en toen ging het helemaal mis voor Miesen. Jean vereenvoudigde de wilde stelling en kwam simpelweg een kwal en een pion voor. 0-1, een geweldige partij om te volgen en gezien het ietwat aarzelende spel van wit in onze subjectieve ogen ook verdiend. Addendum voor Ruud en Roy: Pe2 bleek toch geen fout van zwart, maar leidt tot een eindspel dat waarschijnlijk op remise zal uitdraaien: Dg7 gewoon toelaten, ruilen en dan de g3-pion pakken en met een toren tegen twee stukken spelen, de d3-pion nog winnen enz.

De basis voor een goede uitslag was gelegd en dat had ook Ruud gezien. Met enige frietvetpret (wat een prachtig woord) speelde hij een degelijke match tegen Frenken, die uiteindelijk op remise eindigde. Of zoals Ruud het in de auto zei: “Qua resultaten zit ik even in een crisis, maar eigenlijk speel ik best goed.” Bij deze bevestigd.

Albert is terug en hij zorgde voor de broodnodige doodsteek: een stabiele controle over het veld d4 was genoeg om een voordeel te hebben, dat systematisch werd uitgebouwd. Bert won een pion, de zwarte stelling stortte in en de 6-10 zege was een feit. Een heel goed resultaat, waarmee we 1 puntje inlopen op onze zuiderburen, die in Hasselt op 7-9 bleven steken.

Graag geven we nog mee dat het sprookje van NLS 3 maar blijft duren. Barry (wéér hij, Barry wint bijna alles dit seizoen en zal een pak elootjes kunnen toevoegen over drie weken) en Filip wonnen gisteren hun partij. Bart remiseerde en Martin liet zich helaas vangen. Desalniettemin opnieuw een 7-9 zege. NLS 3 blijft waarschijnlijk eerste staan. Concurrent Vlijtingen raakte overigens niet verder dan 8-8 in Eisden.

NLS’en scoren in vijfde ronde LIC

Gisteren hebben zowel NLS 1, 2 als 3 gouden zaken gedaan in de LIC. NLS 1 won met 6-10 de topper tegen Eisden, NLS 2 won het dagradatieduel tegen Hasselt met 7-9 en NLS 3 bevestigt de ongelooflijke vorm van dit seizoen met opnieuw een zege: 7-9. Zo meteen een verslag van NLS 1, hier alvast NLS 2, met dank aan Steff!

De vijfde ronde van de Limburgse interclubs begon nogal verwarrend voor mij. Blijkbaar wordt halverwege het seizoen nu ook al een halve gezamelijke ronde gespeeld in Hasselt. Boutersem maakte zijn heroptreden, maar blijkbaar moest nog een wedstrijd voor het clubkampioenschap van NLS gespeeld worden, die dan maar op het eerste bord van Hasselt-Boutersem gespeeld werd, zodat ik op het eerste bord van NLS 2 speelde.

Dat was een belangrijk degradatieduel tegen Hasselt 1. De Limburgse interclubs zijn in de breedte wel sterker geworden de laatste jaren; het zijn behoorlijk sterke ploegen die nu tegen degradatie moeten vechten.

Ik had als eerste gedaan. Tegenstander Jan Bollen werkte mee aan een originele openingsopzet, maar zwart kreeg vrij gemakkelijk een prettige stelling, die echter nooit zwaar verstoord werd. Het middenspel werd kort gehouden en wit zocht naar de afwikkeling die het zwarte voordeel in een keepbaar eindspel zou doen belanden. Wit raakte verstrikt in alle nuances en vergat de taktiek: ik won een toren en de partij.

Niet al te lang daarna liet Vinny al een nul optekenen op het derde. Hij was goed bezig met zwart een gelijk middenspel te bereiken, toen wit met een venijnig zetje zijn volledige coordinatie verstoorde. Hij zag net op tijd dat zijn geplande taktische oplossing niet werkte, maar moest zijn dame buitenspel zetten en wit antwoordde promt met een hevige koningsaanval. Zwart verdedigde moedig, wit bleef koel en beukte door.

Ondanks dat de twee andere borden er al lang heel goed uitzagen voor NLS, duurden ze toch tot ver voorbij 1u. Jimmy pakte de opening rustig aan, maar trok resoluut naar voren in het vroege middenspel. Dat vertaalde zich in een zeer dreigende stelling tegen de ongerokeerde zwarte koning. Jimmy vond een mooie combo en zwart zag zich genoodzaakt een kwal te geven om erger te voorkomen. Zwart probeerde een tegenaanval op poten te zetten, waar wit gebruik van kon maken om een paar stukken te ruilen. Dame en paard tegen dame en toren, niet altijd gemakkelijk en hier ook niet. Jimmy wist wit te dwingen tot dameruil, waarna zijn toren de promotie van zijn pionnen kon forcren. Een knappe overwinning!

Zoals gezegd zag het er heel goed uit voor Wessel. Hij had f7 vier keer aangevallen, Zwart kon nog net verdedigen met Ke8, Tf8, De7 en Td7. Het was even zoeken naar een manier om hier gebruik van te maken, maar Wessel hield de druk, investeerde wat pionnetjes en kon in tijdnood een kwal buitmaken. Gezien de geinvesteerde pionnen niet noodzakelijk genoeg, maar de kromme zwarte stelling en stukken maakten me toch zeer hoopvol. Heel lang leek het ook goed te gaan, tot Wessel het plots nodig vond een dame te geven tegen kromme toren en kromme loper. Twee torens en een paar vrijpionnen tegen een dame klinkt nog goed zeker als de zwarte koning is opgesloten op de laatste rij, maar zwart had direct eeuwig schaak. Hij kon ook de witte pionnen gaan opeten en zelf overblijven met een pion of vijf. Na vijf en een half uur zware verdediging was een eeuwig schaak toch blijkbaar voldoende.

Een 7-9 tegen een degradatieconcurrent is mooi, zelfs al had het meer kunnen zijn.

NLS 1 ademt, NLS 2 haalt knap puntje

NLS 1 heeft een moeilijk seizoen. Keer op keer verloor het met het kleinste verschil tegen tegenstanders om u tegen te zeggen. Een blik op de tabel van de vijfde ronde, vandaag gespeeld, bevestigt hetzelfde: de reeks van NLS is dit jaar uitzonderlijk sterk, zeker in vergelijking met de andere reeks in tweede. Daar staat een ploeg met een lager gemiddelde als ons zelfs eerste (het stevige Zottegem). De conclusie is duidelijk: dit jaar moeten we overleven en om te overleven moeten we de onderlinge degradatieduels winnen.

Een van die duels stond vandaag op het programma. In Gent ontmoetten we onze colaatste in de stand. KGSRL is nochtans eveneens geen slechte ploeg. Meer zelfs: hun opstelling liep opvallend gelijkop met de onze. Het zou dus afhangen van de individuele vorm van de spelers.

Dat het voor beide spelers een cruciaal duel is, bleek al snel toen het vuurwerk openspatte bij Robin en Roy, terwijl ook Jelle, Jan, Jimmy en Barry duidelijk maakten niet voor de remise te gaan. Enkel bij Nils ging het rustig gelijkopgaand. Ruudje had wat tijd nodig in de opening, maar kreeg zijn stukken netjes georiënteerd. Vooral bij Robin en Roy was alles nogal “Murky”, om het licht uit te drukken.

De eerste partij die gedaan was, was die van Nils. Remise na een grappige herhaling van zetten tegen Hendrik Ponnet. Op de andere borden was het knokken geblazen. Dat ging vooral goed bij Jelle, die een goede partij speelde tegen Christophe Grégoir en met wit zelfs won. Een gouden punt van Jelke, zeker omdat de andere borden de goede richting begonnen uit te gaan. Jimmy stond plots knalgewonnen en ook Ruud toonde goed schaak. Hij won een kwaliteit en leek zeker gewonnen te staan.

Iets later voegde Barry een nieuw punt aan onze lijst. 0-2,5. Toen ook Robin won - wat een bizarre partij was dat - zag het er heel goed uit. Er was nog één zege nodig. Jean hield die eer voor zichzelf door een blunder van Yves Regniers af te straffen. Onze kapitein had heel de partij een plus, zeker voor een mens, al wijst Rybka aan dat de eindstelling net voor de blunder wel eens erg moeilijk te winnen zou kunnen zijn. Maar de 4,5 was binnen. Roy dikte de score nog wat aan met een felbevochten remise na een heel erg boeiende partij tegen Johnny Schalckx.

Een monsterscore leek in de maak, maar op de twee resterende borden liep het volledig mis. Jim gaf in één zet een stuk en zijn gewonnen stelling weg, Ruudje verdedigde zijn materiële voorsprong wat te passief en moest enkele pionnen geven, waardoor hij plots vooral probeerde te overleven, iets wat na lang knokken helaas niet lukte. We voelen erg mee voor Rudi, die echt wel goed speelde in het middenspel en die weer met tegenslag te maken kreeg. De vorm zal echter plots terugkomen, daar twijfelen we niet aan.

Bij NLS 2 stuntten Wessel (nouja, stunten, voor Wessel is winnen tegen Ronny Willen misschien niet echt een stunt meer) en Yasin, zodat er na een 2-2 nog eens een puntje bij mocht gezet worden. Meer zal een van hen zelf moeten schrijven.

NLS 1 en 3 scoren, NLS 2 wordt degradatiekandidaat

Na een vervelende en jammere nederlaag in Landen, stond NLS 1 voor een belangrijke opdracht gisteravond: winnen tegen een van de degradatiekandidaten van de reeks, Heusden-Zolder.  En niet zomaar winnen, maar winnen met 11-5. Minder zou een toegeving zijn. Meer lag niet binnen de verwachtingen, want Heusden heeft één speler die - volgens ons - weinig tot niets zal verliezen in Limburg dit seizoen, onze eigen Jelle Sarrau. Hij en Roy kwamen al na acht zetjes remise overeen. Het moest op de andere borden gebeuren.

Daar was de situatie op zich helder: Ruud en Jan waren een 500 elopunten sterker dan hun tegenstander en moesten dus zeker het volle punt scoren. Barry was op papier wel wat beter, maar Pieter Jan Snoeck is een jeugdspeler en als we de Heusdense kenners mogen geloven geen slechte. Het zou een cruciaal duel worden.

Ruud en Jan hadden in ieder geval niet zoveel problemen. Vooral bij Jan ging het vrij snel, toen hij profiteerde van een slechte plankeuze van zijn tegenstander Siemen Vanhove. Jan won een kwaliteit rond zet 15 en won iets later ook de partij. Rudi deed het op zijn Rudi’s: trager, maar daarom niet minder overtuigend. Al gaf de heer Sarro - hem kennende waarschijnlijk terecht in dat soort stellingen - aan dat Wesley Carmans in het middenspel zeker een nuttig plan had kunnen volgen. Tot wat dat zou geleid hebben, zullen we nooit weten, maar in de partij zelf manoeuvreerde Roedi zich naar de overwinning. Alles hing dus af van Barry Berry, of Berry Barry, zoals u wilt. Hij leek na de opening in ernstige problemen te zijn beland, wat ook door Droy werd bevestigd in de analyse. Maar één onnauwkeurigheid van zijn tegenstander draaide de bordjes om en het was Barry die de wet dicteerde. Neen, Jelle had gelijk: het was nog niet gewonnen, maar het kwam toch dicht in de buurt en de compensatie (ik zal het woord gebruiken, Jelke ;-) ) was er vooral een die zei: “Misschien kan ik het hier nog net houden als ik geluk heb”. Echter, de partij volgde de beurskoers van de Dow Jones en enkele zetten later was het Snoeck die plots alle winstkansen had.

De rook werd door de wind meegevoerd en Snoeck bood remise aan, wat door Barry prompt geweigerd werd. Terecht, zo bleek achteraf, want onze langharige schaakdanser vond een leuk matnet. 0-1 en de belangrijke 11-5 was er. Nu uitkijken naar de andere resultaten en hopen dat we terug aansluiten bij de top.

NLS 2 kampte met enkele afzeggingen, waardoor Jim, Vinny, Yasin en Eddy de eer verdedigden tegen Overpelt. De te verwachten 4-12 bleef uit, dankzij Vincent, die vocht als een leeuw om zijn halfje tegen Nijssen te scoren. Netjes van Vinny. Onze andere borden speelden best goed, maar waren niet opgewassen tegen de overmacht van onze buren. 5-11, NLS 2 staat alleen laatste en zal het moeilijk hebben om erin te blijven dit seizoen.

Dat staat in groot contrast met het sprookje dat NLS 3 momenteel meemaakt. Voor aanvang van deze vierde ronde stonden ze eerste, net voor Vlijtingen. De affiche: Vlijtingen-NLS 3. Met de bijna standaardploeg Martin-Bart-Filip, aangevuld met Wessel op 1 deden de Lommelaars het opnieuw uitstekend. Wessel tructe Cornelis Cleuren en ook Bart won. Filip verloor, maar Martin was aan de winnende hand tegen Willy Jeurissen. Die kon geen poot meer verzetten, maar de daadkracht bij de finish ontbrak Martin. Hij durfde niet het noodzakelijke breekoffer te doen en moest berusten in remise. Desalniettemin een geweldig resultaat, want onze ploeg was op ieder bord een honderdtal punten zwakker! NLS 3 blijft waarschijnlijk eerste. Mooi zo!

NLS1 krijgt het moeilijk

Dit weekend regende het afzeggingen bij NLS, met als klap op de vuurpijl het wegvallen van een zieke Ruud. Door deze onvoorziene omstandigheden moesten zowel NLS1 als 2 met een man minder spelen. Uw dienaar mocht plaatsnemen in de eerste ploeg om Bosvoorde (te Brussel) te bekampen. Zonder veel problemen bereikte ons verzwakte team het appartementsblok met de goedkope versnaperingen die werden verdeeld door enkele lieftallige dames. Door onze vertraging was Robin al beginnen spelen op bord 2 en bijgevolg moest op bord 4 een forfait gegeven worden.

Op bord 1 mocht Jelle het opnemen tegen IM Carlier. Sarro (voor het gemak even fonetisch geschreven, opdat iedereen zijn naam eindelijk goed zou uitspreken!) had weinig moeite met onze Hollandse vriend en tuimelde met zijn pluspion in een gelijkelopereindspel. Helaas was er geen duidelijk pad naar overwinning en werden de punten gedeeld.

Eén bord en 150 elopunten lager vonden we het slachtoffer van Robin. Met wit kreeg hij voldoende spel en het punt werd al bij al vlot binnengesleept.

Roy had het wat moeilijker aan het begin van de partij. De theorie zat ver weg, maar deheer Schoemans verkreeg toch een erg goede positie. Vervelend genoeg kostte dit veel minuutjes en in tijdnood werd het voordeel en meteen heel de partij weggeven.

Hoog in de wolken vonden we Albert. Na een ietwat trage openingsfase kwam den Bèr goed op gang en na wat geklungel van de tegenstrever werd hij het volgende punt binnen.

Jimmy verloor een pionnetje voor weinig compensatie. De tegenstand verdedigde zorgvuldig, Jimmy probeerde te persen wat hij persen kon maar de stukken werden geruild en een verloren eindspel was het onfortuinlijke resultaat.

Voor Dries zou ik graag beginnen met een curiosum; Driesje was gewoonweg eerder ter plaatse dan de rest van de ploeg. Wegens deze nog nooit eerder vertoonde gebeurtenis wou ik het toch even vereeuwigen. De partij had een vrij complexe aard, maar de vrijpion van de Pierre (Piet voor de vrienden) bleek te sterk.

U bent nu aangekomen op bord 8; Wessel tegen Bernard N. Na mijn gebruikelijke traktatie (lees: excuus om nog eens langs de meisjes te gaan) kwam de countervraag naar mijn elo. Waarheidsgetrouw antwoorde ik 1700, waarop hij op intimiderende wijze 2080 uitspuugde. Ik opteerde voor een agressieve set-up tegen zijn Pirc die al snel een scherpe stelling opleverde. Mijn stukoffer werd geweigerd, zwart organiseerde zijn verdediging goed en er zat weinig anders op dan een pionnetje te snoepen en op verdedigen over te schakelen. Die verdediging was ronduit onnauwkeurig en mijn koning kreeg het bijzonder benauwd. Toen ik echter de lichte stukken én dames geruild kreeg en het stof weg was gewaaid, kreeg ik een vlot gewonnen eindspel. Deze mening werd niet door iedereen gedeeld en mijn onstopbare verbonden vrijpionnen moesten nog 2 uur rollen voordat ik de 17-14 nederlaag kon ondertekenen.

NLS1 staat nu gedeeld laatste met slechts 1 matchpunt. Onze lotgenoten zijn  KGSRL 3 en KSK Rochade 2. Het seizoen is natuurlijk nog jong en we zullen nog kansen genoeg krijgen. Lang leve NLS!

NLS2 verliest op forfait

Om 12.45 kwam onze tweede ploeg samen bij de ING. Door de vele afzeggingen gingen zowel NLS1 als NLS2 gehavend op pad naar hun verre verplaatsing.

Ikzelf, deel van NLS2 ging op pad met de Vinny en Yasin naar Amay. We hadden geen flauw idee waar we precies heen moesten. Vinny wist via Ruud dat we ergens vlak achter Luik moesten zijn, maar met die info moesten we het doen mochten we Jimmy niet hebben. Tegen ieders verbazing in, had Jimmy het adres van de school in Amay waar we moesten spelen.

We reden in gestaag tempo naar Luik, kon ook moeilijk anders met Vinny achter het stuur. Eenmaal Luik gepasseerd begonnen we ons toch een beetje zorgen te maken aangezien we geen enkel spoor van Amay konden vinden.Tegen beter weten in hebben we de snelweg achter ons gelaten en zijn we de binnenwegen gaan opzoeken. Aangezien we geen van allen wisten waar we precies heen moesten, zijn we direct de McDrive ingereden.Waar kan je immers beter ontbijten en de weg vragen dan in McDrive. Samen met een Mcmenu en instructies die ons richting Flémalle zouden leiden, vertrokken we om kwart voor 2 bij de McDonalds.

Na 20 minuutjes hadden we eindelijk de borden richting Flémalle gevonden en om 20 over 2 hadden we Amay gevonden. Na meermaals de weg te vragen in dit pitoreske dorp vonden we een gemeenteplan bij het station. Het bleek dat we ons op slechts 5 minuten van de speelzaal bevonden. En om half 3, een half uur later dan verwacht stapten we de school van Amay binnen.

De taak die ons te wachten stond was allerminst makkelijk. Met een forfait op bord één moet je namelijk minimaal 2,5 op 3 halen om als ploeg te winnen. Amay 3 was een zeer degelijk ploegje. We wisten dus wat ons te wachten stond.

Vinny, licht teleurgesteld omdat hij alsnog met wit zou spelen, begon met goede moed aan zijn partij. Zijn tegenstander, een nette 1830, speelde de Caro-Kan. Zoals we de Vinny kennen ging hij deze man te lijf met een eerder vreemde opzet. Zo werd er met een redelijk vroege f4 gespeeld en probeerde hij druk op te bouwen op de koningsvleugel. De tegenstrever voelde zich niet op zijn gemak en besloot niet te roceren. De chauffeur van dienst kon zich jammer genoeg geen voordeel doen met deze keuze en na een twintigtal zetjes beloten beide heren in remise. Vinny zeer tevreden omdat de gevolgen van de avond voorheen nog niet volledig waren verdwenen en hij bang was dat de scherpte die hij de afgelopen weken miste hem ook vandaag parten kon spelen.

Met deze remise op bord 2 wisten Yasin en ik wat we moesten doen. Winnen! Op dat moment zag dat er moeilijker uit dan je zou vermoeden. Ikzelf had een klein voordeel tegen mijn tegenstander dus dat was niet direct het probleem. Yasin had het stukken moeilijker op dat moment. Hij kwam slecht uit de opening, had geen ruimte, zijn stukken stonden allemaal vastgeketend en het was louter een kwestie van tijd voordat de tegenstander zijn stukken goed had gezet, vooraleer hij Yasin ging oprollen.

Gelukkig voor Yasin was dit niet het plan van zijn tegenstander, en na een 20′tal zetjes had de opponnent al zijn actieve stukken geruild voor de eerder passieve Lommelse tegenhangers.

Tezelfdertijd bood mijn tegenstander na 23 zetten remise. Onze goede man die verrassend opende met Pf3 kwam redelijk slecht uit de opening. Een opening die toch werd gevreesd door zwart, ik kreeg namelijk een Hollander op het bord met op zet 8.Te1 van wit. Nadat de heer Halleux (1820) mij deed zweten ging hij op zet 9 toch lichtjes in de fout. Hierdoor kon ik met mijn 2 lopers lekker op zijn damesvleugel duwen. En na het remisebod keek ik even naar mijn linkerkant. Yasin stond beter en ik sta beter, waarom zou ik? Ik ging rustig verder met duwen.

Yasin ging ook lekker door met spelen en toen de tijdsgrens eraan begon te komen werd er remise geboden. Yasin stond naar mijn inzien een tikkeltje beter. De kleine stukken waren van het bord, beide spelers hadden nog 2 torens, een dame en 6 pionnen. Het minieme voordeeltje waar Yasin van genoot was de pionstructuur. Yasin genoot namelijk van 2 triootjes terwijl zijn tegenstander het moest doen met 3 duo’s. Maar met beide relatief weinig tijd werd er in remise besloten.

Ikzelf had op dit moment mijn voordeel laten stagneren en mocht opnieuw knokken om gebruik te kunnen maken van mijn voordeeltje. Het geluk stond echter aan mijn zijde. Mijn tegenstander sloot zijn eigen loper in en tegen de kost van een pion kon ik de loper winnen. Nog geen 5 zetten later waren alle stukken van het bord en kon ik mooi gebruik maken van het extra stuk. Mijn tegenstander kon geen kant meer op en met iedere zet die hij deed werd zijn stelling minder. Na 40 zetten berustte hij in het resultaat van een nederlaag.

8-7, een mooi resultaat maar het uitstekende spel van de 2de ploeg was jammer genoeg niet goed genoeg voor de zege.

Een kleine toevoeging aan deze schaaknamiddag, na het akkefietje in Rijkevorsel, werd ons ook vandaag op het hart gedrukt dat we een spelerslijst mee moeten hebben. Gelukkig genoeg was Vinny met ons en slaagde hij erin de man op het hart te drukken dat wij enkel in Amay waren om te schaken.

Na een kleine beleefde woordenwisseling liet de scheidsrechter ons met rust en konden wij ons allen weer volledig op onze partij focussen.

-Barry

NLS’en wisselen succes

Gisteren werd de tweede ronde van de LIC gespeeld. NLS 1 trok als titelverdediger en favoriet naar een van de leiders na de eerste speeldag: Diepenbeek. Geen Robert Schuermans bij de universiteitsstad, wel Theunissen, Hermans, Lehaen en Steyls.

Het eerste resultaat kwam er pas vrij laat (behalve als je de 4-1 van België tegen Kazachstan meerekent). Jean, opnieuw in zijn vertrouwde NLS 1, zit op een vervloekte plaats: die van Jimmy. Een jaar goed opgewarmd ging de magie van Jimmy’s stoel - helaas - over naar Jan. Hij start het seizoen met een valse noot: een nederlaag tegen Frank Lehaen (gezakt naar 1930 op de elolijst). De partij was echter weinig magisch. Analyse met Rybka toont aan dat Lehaen simpelweg een uitstekende partij gespeeld heeft: bijna elke zet die hij speelde was de eerste keuze van de engine. Jans kleine foutjes werden daarmee ook genadeloos afgestraft. Frustrerend om op die manier wéér een kleine tien elopunten te verliezen. Jean heeft nog veel werk voor de boeg als hij in januari niet onder de 2070 wil zakken.

Op dat eigenste moment was het duidelijk dat Ruud een ietwat mislukte opening (in de zin dat het witte openingsvoordeel zeker niet meer daar was) knap rechtgezet. Rudi nam de stelling over en won uiteindelijk vlot. Roy was wat onzeker met zijn paring (Kris Theunissen, van wie hij vorig jaar nog verloor), maar deed het prima. Een klein voordeeltje met zwart en zonder veel risico de kat uit de boom kijken en een voordeel uit te bouwen. Maar Theunissen is een taaie klant, verdedigde goed en remise was een logisch gevolg.

Albert ten slotte rammelde met de voeten van Kristof Steyls, die sinds een tweetal jaar terug speelt en al snel een erg deftig niveau haalt. De afwerking was wat minder snel, maar daarom niet minder efficiënt. 1-0 en een 7-9-winst.

NLS 2 verloor van degradatiekandidaat Heusden (7-9) en NLS 3 won met 11-4.

Kalender en spelerslijsten online

Vrijdag begint - eindelijk echt volledig voor iedereen - het nieuwe schaakseizoen! Vanaf heden zal deze website dan ook opnieuw verslagen en informatie publiceren.

Om te beginnen: in de tweede rechterzijbalk zien jullie de NLS-kalender voor 2011-2012 met alle belangrijke data! Uitprinten en ophangen of als favoriet bewaren! Daaronder vinden jullie ook alle spelerslijsten van de LIC met de nodige clubinformatie, zoals - heel belangrijk - de adressen. Bij twijfel checken, Albert ;-)!

RSS for Posts RSS for Comments